De zomer staat weer voor de deur. Wordt het dit jaar eindelijk een beetje warm of wordt het een tegenvallende zomer? Wanneer is het echter te warm om te werken? Hoe zit dat precies? Het een en ander is wettelijk, binnen de arbowet, geregeld. Volgens de arbowet moet een werkgever zijn werknemers een behaaglijk werkklimaat bieden, zodat werknemers op een verantwoorde wijze kunnen werken. Een behaaglijk werkklimaat betekent dat in de zomermaanden voor lichte, hoofdzakelijk zittende kantoorarbeid, de optimale temperatuur tussen de 23 en 26 graden ligt, bij een relatieve luchtvochtigheid van 35-60% en een gemiddelde luchtsnelheid kleiner dan 0,25 m/s.

Dit is natuurlijk goed te realiseren voor werkzaamheden die binnen, bijvoorbeeld in kantoren plaatsvinden. Leuk, maar wat is er geregeld voor werkzaamheden die grotendeels buiten plaatsvinden, zoals werkzaamheden in de bouw? Bij het werken bij hoge temperaturen kunnen bepaalde risico’s aan de orde zijn. Van een te hoge temperatuur kunnen mensen ernstige klachten krijgen, denk aan flauwvallen en hartklachten. Daarnaast speelt ook het risico van een zonnesteek. Oververhitting kan daarnaast ook leiden tot concentratieproblemen, irritaties en overmatig zweten.

Wanneer kun je spreken van hoge temperaturen en vanaf welke temperaturen moet je maatregelen treffen?

Vanaf circa 40 graden wordt het werken in hitte echt gevaarlijk voor de gezondheid als er geen afdoende maatregelen getroffen worden. Kortom, bij hoge temperaturen moeten maatregelen genomen worden. Bij bijv. bouw werkzaamheden is dit met name bijzonder belangrijk omdat in deze sector vaak intensieve werkzaamheden voorkomen. Als werkgever kun je samen met werknemers een aantal zaken hieromtrent organiseren:

• andere werktijden aanhouden (bijv. vroeger beginnen, vroeger stoppen);
• zo kort mogelijk in aaneengesloten werken;
• het inlassen van extra pauzes;p
• pauzeren in koele ruimtes;
• voor extra ventilatie zorgen;
• veel drinken;
• zonnebrandolie gebruiken;
• het dragen van aangepaste kleding.

Welke maatregelen allemaal nodig of mogelijk zijn, is een zaak van onderling overleg tussen werkgever en werknemer. Basis hiervoor is de risico-inventarisatie en -evaluatie. De maatregelen hangen natuurlijk ook af van de situatie. Voor buiten werkzaamheden wordt in de praktijk vaak ‘het dragen van aangepaste kleding’ toegepast. Er moet echter altijd wel rekening gehouden worden met de aard van de werkzaamheden. De medewerker moet voldoende beschermd blijven bij risicovolle werkzaamheden, zoals laswerkzaamheden en het werken met gevaarlijke arbeidsmiddelen. Met andere woorden: ondanks hoge, zomerse temperaturen moet je altijd optimaal beschermd zijn.